Hanuman Chalisa

श्रीगुरु चरन सरोज रज, निज मनु मुकुरु सुधारि । बरनउँ रघुबर बिमल जसु, जो दायकु फल चारि ।। बुद्धिहीन तनु जानिके, सुमिरौं पवन-कुमार । बल बुधि बिद्या देहु मोहिं, हरहु कलेस बिकार ।। जय हनुमान ज्ञान गुन सागर । जय कपीस तिहुँ लोक उजागर ।। १ ।। राम दूत अतुलित बल धामा । अंजनि-पुत्र पवनसुत नामा ।। २ ।। महाबीर बिक्रम बजरंगी । कुमति निवार सुमति के संगी ।। ३ ।। कंचन बरन बिराज सुबेसा । कानन कुंडल कुंचति केसा ।। ४ ।। हाथ बज्र औ ध्वजा बिराजै । काँधे मूँज जनेऊ साजै ।। ५ ।। संकर सुवन केसरीनंदन । तेज प्रताप महा जग बंदन ।। ६ ।। बिद्यावान गुनी अति चातुर । राम काज करिबे को आतुर ।। ७ ।। प्रभु चरित्र सुनिबे को रसिया । राम लखन सीता मन बसिया ।। ८ ।। सूक्ष्म रूप धरि सियहिं दिखावा । बिकट रूप धरि लंक जरावा ।। ९ ।। भीम रूप धरि असुर सँहारे । रामचंद्र के काज सँवारे ।। १० ।। लाय सजीवन लखन जियाये । श्रीरघुबीर हरषि उर लाये ।। ११ ।। रघुपति कीन्ही बहुत बडाई । तुम मम प्रिय भरतहि सम भाई ।। १२ ।। सहस बदन तुम्हरो जस गावैं । अस कहि श्रीपति कंठ लगावैं ।। १३ ।। सनकादिक ब्रह्मादि मुनीसा । नारद सारद सहित अहीसा ।। १४ ।। जम कुबेर दिगपाल जहाँ ते । कबि कोबिद कहि सके कहाँ ते ।। १५ ।। तुम उपकार सुग्रीवहिं कीन्हा । राम मिलाय राज पद दीन्हा ।। १६ ।। तुम्हरो मन्त्र बिभीषन माना । लंकेस्वर भए सब जग जाना ।। १७ ।। जुग सहस्र जोजन पर भानू । लील्यो ताहि मधुर फल जानू ।। १८ ।। प्रभु मुद्रिका मेलि मुख माहीं । जलधि लांघि गये अचरज नाहीं ।। १९ ।। दुर्गम काज जगत के जेते । सुगम अनुग्रह तुम्हरे तेते ।। २० ।। राम दुआरे तुम रखवारे । होत न आज्ञा बिनु पैसारे ।। २१ ।। सब सुख लहै तुम्हारी सरना । तुम रच्छक काहू को डर ना ।। २२ ।। आपन तेज सम्हारो आपै । तीनों लोक हाँक ते काँपै ।। २३ ।। भूत पिसाच निकट नहिं आवै । महाबीर जब नाम सुनावै ।। २४ ।। नासै रोग हरै सब पीरा । जपत निरंतर हनुमत बीरा ।। २५ ।। संकट तें हनुमान छुडावै । मन क्रम बचन ध्यान जो लावै ।। २६ ।। सब पर राम तपस्वी राजा । तिन के काज सकल तुम साजा ।। २७ ।। और मनोरथ जो कोइ लावै । सोइ अमित जीवन फल पावै ।। २८ ।। चारों जुग परताप तुम्हारा । है परसिद्ध जगत उजियारा ।। २९ ।। साधु संत के तुम रखवारे । असुर निकंदन राम दुलारे ।। ३० ।। अष्ट सिद्धि नौ निधि के दाता । अस बर दीन जानकी माता ।। ३१ ।। राम रसायन तुम्हरे पासा । सदा रहो रघुपति के दासा ।। ३२ ।। तुम्हरे भजन राम को पावै । जनम जनम के दुख बिसरावै ।। ३३ ।। अंत काल रघुबर पुर जाई । जहाँ जन्म हरि-भक्त कहाई ।। ३४ ।। और देवता चित्त न धरई । हनुमत सेइ सर्ब सुख करई ।। ३५ ।। संकट कटै मिटै सब पीरा । जो सुमिरै हनुमत बलबीरा ।। ३६ ।। जै जै जै हनुमान गोसाई । कृपा करहु गुरु देव की नाई ।। ३७ ।। जो सत बार पाठ कर कोई । छूटहि बंदि महा सुख होई ।। ३८ ।। जो यह पढै हनुमानचालीसा । होय सिद्धि साखी गौरीसा ।। ३९ ।। तुलसीदास सदा हरि चेरा । कीजै नाथ हृदय महँ डेरा ।। ४० ।।